KAPELLE-OP-DEN-BOS
Aard: Grafsteen
Ligging: Begraafplaats van Kapelle-op-den-Bos
Jaar: 1986
Omschrijving: Grafsteen van lid Victor Raeymaekers (°1921- +1986)
Ter informatie:
Op het centrale wandelpad van de begraafplaats van Kapelle-op-den-Bos ligt het graf van de familie Raeymaekers. Op het graf, een duidelijke verwijzing naar Marnixring. Victor Raeymaekers was lid (lidnummer 476) van Marnixring Mechelen Rembert Dodoens (ringnummer 20). Hij heeft binnen zijn ring alle mogelijke bestuursfuncties doorlopen, en was ook in de periode van de vroege jaren 1980 Algemeen Protocolmeester.
Vader Lodewijk Raeymaekers kocht in 1948 “het Conincxsteen” in Oxdonk bij Kapelle-op-den-Bos. Het gebouw bestaat al sinds 1374 en was oorspronkelijk een jachtpaviljoen van de hertogen van Brabant. In de loop van de eeuwen had het verschillende bestemmingen, maar vanaf 1948 betrokken Lodewijk en zijn echtgenote Johanna Sampermans, samen met hun zoon Victor (of Vic), lid van Marnixring Mechelen Rembert Dodoens, en diens echtgenote Bernardina (Dien) Küper de rechtervleugel van het landgoed. In de linkervleugel werd een meisjesschool opgericht: “de Nationale School voor Lichamelijke Opvoeding voor Juffrouwen”.
Victor was leraar LO en kinesist van opleiding, zijn echtgenote opvoedster. Tijdens zijn vele buitenlandse reizen kwam hij tot de vaststelling dat er in Vlaanderen nood was aan een school voor lichamelijke opvoeding voor meisjes. Op dat moment bestonden er alleen scholen voor jongens in Leuven, Gits en in de abdij van Aulne bij Charleroi.
In september 1949 startte de school definitief op met tijdens het eerste jaar van de opleiding een LO-monitrice, met zeven leerlingen. De opleiding behoorde tot het hoger middelbaar en duurde 2 jaar. Een journalist in de Zondagsvriend verwoordde de opleiding als volgt: “De hoofdzaak is: gezonde evenwichtige meisjes vormen die, na twee jaar studie, na twee jaar sport, spel en gymnastiek, het diploma van meesteres in de lichamelijke opvoeding verwerven. […] Het tweede jaar is het belangrijkste en is de medische toepassing van hetgeen de meisjes het eerste jaar hebben geleerd.”
Vanaf 1953 werd ook de opleiding kinesitherapie aangeboden. De school groeide en telde in 1960 al 130 leerlingen. Al snel ontstond ook een eigen atletiekclub waar naast lopen ook kogelstoten, discuswerpen, speerwerpen en schermen beoefend werden. De club was meerdere jaren Belgisch kampioen. Hilde De Cort werd acht maal Belgisch kampioen op de 80m en verbeterde meermaals het Belgisch record op de vijfkamp. Godelieve Brys nam in 1960 deel aan de Olympische spelen in Rome en een zestal andere dames haalden eveneens de selectie voor de Olympische spelen.
De tijdsgeest waarin de school bloeide leert dat damessporten in het algemeen ver achteruit stonden. Victor Raeymaekers zei daarover “Het is de schuld van de mannen! Zij houden de meisjes van de actieve sportbeoefening weg. De jongen vindt het bv. heel normaal dat hij voetbalt, maar zal zijn verloofde afdraden of verbieden atletiek te doen of basket te spelen. Hij houdt zijn hobby, het meisje mag er geen hebben. Ze mag wel komen zien hoe hij tegen een bal trapt…”.
Na ongeveer 40 jaar kwam er door besparingen, die onder meer ook de Steinerscholen troffen, een einde aan het verhaal van het Koningsteen als sportschool voor meisjes. Omdat hij onvoldoende kon rekenen op financiële steun vanuit het katholiek of staatsonderwijs besloot Victor Raeymaekers ermee te stoppen. 1986-1987 zou het laatste schooljaar worden. Victor zou het niet meer meemaken want hij overleed half juni 1986. Het geplande afscheidsfeest voor 250 oud-leerlingen werd een begrafenismaal zonder orkest en zonder dans.
Aangebracht door: Lena GHYSELS – Marnixring Noordrand
