
12 april was de datum van het eerste nationale Oranjetreffen, georganiseerd door Marnixring Diest Oranjestad.
Dit werd gestart met de ontvangst van de deelnemers en de bloemenhulde aan het graf van Filips Willem, baron van Diest en prins van Oranje (1554β1618), begraven in de Sint-Sulpitiuskerk aan de Grote Markt van Diest! Als heer van Diest koos hij deze kerk als zijn laatste rustplaats. Het werd een mooie hulde die afgesloten werd door het zingen van het Wilhelmus.
Daarna volgde een druk bijgewoonde academische zitting van stevig niveau in de Sint-Joriszaal van het stadhuis van Diest. Daarmee wilde organisator Marnixring Diest Oranjestad haar streven naar de integratie van de Nederlanden kracht bijzetten. Verschillende vooraanstaande sprekers namen het woord en de eerste Oranjepenning werd uitgereikt aan Vlaams diplomaat Axel Buyse, als bedanking voor zijn inspanningen om bruggen te bouwen tussen Nederland en Vlaanderen.
Historicus M. van der Eycken sprak uitvoering over Filips Willem die de oudste zoon was van Willem van Oranje en studeerde in Leuven. Op een bepaald moment werd hij naar Spanje overgebracht, waar hij een kwart van zijn leven gedwongen moest verblijven om zo druk uit te oefenen op zijn vader β een vader die hij nooit meer levend zou terugzien. De spreker verdedigde de stelling dat de overbrenging naar Spanje geen ontvoering was. Correct stond echter wel in het programmaboekje dat de prins van Oranje werd ontvoerd.
Verder kwamen ook nog Pro Flandria-voorzitter John Dejaeger over de toekomst van de chemische nijverheid en laureaat Axel Buyse over wat Vlaanderen en Nederland elkaar anno 2026 te bieden hebben, aan het woord. Zij deden hun best om het belang van samenwerking en verbondenheid tussen Noord en Zuid in de verf te zetten.
Dit eerste Oranjetreffen was perfect georganiseerd en druk bijgewoond: kortom een succes. Dankjewel aan alle helpers, sponsors en deelnemers uit alle windstreken van de Lage Landen. Dankjewel aan de mooie delegaties van de verschillende ringen met speciale vermelding van onze peterringen Marnixringring Noordrand en Marnixring Gaston Feremans en vele andere!