Orania bezoekt de Nederlanden

Afbeelding: 

Eind maart 2018 bracht een groep van zestien studenten en vijf begeleiders uit Orania (Zuid-Afrika) onder leiding van Jaco Kleynhans een bezoek aan Vlaanderen. Dit bezoek maakte deel uit van een rondreis door Europa waarbij zij ook Nederland, Duitsland en Zuid-Tirol bezoeken. 

 

Orania is een kleine stad gelegen langs de Oranje Rivier in het gebied van de Karoo, halfweg tussen Kaapstad en Pretoria. De stad werd eind 1990 opgericht door een veertigtal families als een bolwerk van de Afrikaner identiteit. Het bevorderen van de Afrikaanse taal en cultuur en het principe van de Afrikaner selfwerkzaamheid staan hierbij centraal. Tevens wil de stad een veilige haven zijn voor Afrikaners die het (anti-blank) geweld in delen van het land willen ontvluchten. De status van de Orania-gemeenschap is vrij uniek binnen de Zuid-Afrikaanse Republiek en wordt tot nog toe gedoogd door de regering.

 

Op 29 maart werd de groep ontvangen in Antwerpen door Marnixring Antwerpen Violier. Stipt om 10u30 arriveerde de trein uit Den Haag en werden de bezoekers verwelkomd  op het perron door onze protocolmeester Gottfried Heylen. Het Centraal Station van Antwerpen werd in 2016 door CNN uitgeroepen tot het tweede mooiste spoorwegstation van de wereld, na restauratie- en uitbreidingswerken die jaren in beslag namen. Een van onze Violieren, Reinout Caluwé was beroepshalve bij de NMBS van nabij betrokken bij het restauratiedossier. Hij was dan ook de geknipte man om de Afrikaners rond te leiden en in te weiden in een aantal technische geheimen van onze spoorwegkathedraal.

 

De Oraniërs beweerden ons Nederlands goed te begrijpen en waar nodig gaf Jaco wat verduidelijking. Tijdens een korte wandeling doorheen het diamantkwartier konden zij vaststellen hoe belangrijk de economische banden zijn tussen Antwerpen en Zuid-Afrika. Jaarlijks wordt immers voor een slordige 29 miljard USD aan diamant verhandeld in de vier diamantbeurzen van onze stad; het overgrote deel daarvan komt uit Zuid-Afrika.

 

Via de beruchte “knip” aan de Noorderleien en de archeologische site van de Kipdorppoort wandelden we verder naar de stadscampus van de Universiteit Antwerpen in het historische Hof van Liere. Na een “eenvoudige doch voedzame” maaltijd, aangeboden door onze Ring in het studentenrestaurant, ging het richting Muzeum aan de Stroom. Een bezoek aan de collecties zat er wegens tijdsgebrek niet in maar het spectaculaire panorama over stad en haven van op het dak van het MAS viel erg in de smaak.  Na een korte tussenstop in de Sint Pauluskerk, waar men de grote brand van vijftig jaar geleden herdenkt, werden we om 14u opgewacht aan de kathedraal door ons ringlid Luk Lemmens die als eerste gedeputeerde van de provincie zowat de huisbaas is van dit gebouw. Luk zorgde ervoor dat we werden rondgeleid door directeur Christian Devos, die in dienst van de kerkfabriek ondermeer instaat voor de toeristische uitbating van de kathedraal. We kregen deskundige uitleg over de bouwgeschiedenis en over de retabels die voor de duur van de reatauratiewerken aan het Koninklijk Muzeum voor Schone Kunsten in bruikleen zijn gegeven aan de kathedraal (waar ze eigenlijk thuis horen). Vanzelfsprekend werd uitgebreid stilgestaan bij de topstukken van Rubens: de “Kruisoprichting”, de “Kruisafname” en de “Hemelvaart van Maria”. Massa's foto's werden ingeblikt in de slimfonen om terug mee te nemen naar Zuid-Afrika. 

 

De grote tuin van de dekenij achter het hoogkoor van de kathedraal is een goed bewaard geheim zowel voor Sinjoren als voor toeristen. In deze oase van rust die normaal niet toegankelijk is voor het publiek, konden we dankzij onze gastheer genieten van een natje en een droogje. Daarna was het stilaan tijd om langs de schilderachtige Vlaeykensgang, de Groenplaats en de Meir terug af te zakken richting Centraal Station.

Klokslag 16u30 stond de camionette waarin 's morgens de bagage was opgeslagen opnieuw voor het station en kon de opgetogen bende de trein op, richting Brugge waar ze voor de volgende etappe van hun reis werden opgevangen door onze vrienden van Marnixring Jan III van Renesse.

 

Peter De Vos, MR Antwerpen Violier