Bezoek Vlaams Parlement

Afbeelding: 
 

Bezoek aan het Vlaams Parlement met Marnixring

Land van Playsantië.

 
Op donderdag 14 juni werden de leden en enkele sympathisanten van Marnixring Land van Playsantië ontvangen voor een bezoek aan het Vlaams Parlement door Voorzitter Jan Peumans in hoogst eigen persoon.
Het bezoek begon met een joviale ontvangst in het ruime kantoor van de Voorzitter. “Van hieruit heb ik een prachtig zicht op de Hertogsstraat die leidt naar het Warandepark met daarachter het Koninklijk Paleis. Als ik tevoet naar de koning wil gaan is het langs deze straat.” zegt Jan Peumans met een ironisch ondertoonje.
 
Op zijn typische ludieke manier geeft de Voorzitter ons een bondige uiteenzetting over de algemene werking van het Vlaams Parlement: de samenstelling, het bestuur, de relatie met de Vlaamse Regering, de verschillende stappen en de lange weg die een idee aflegt om tot een beslissing te komen (via decreten, commissies, de plenaire vergadering, de stemming en tenslotte de bekrachtiging tot wet), de bevoegdheden van het Vlaams Parlement, het verschil tussen gemeenschaps- en gewestmateries, en nog veel meer. 
Op al deze elementen ingaan zou ons te ver leiden, maar meer uitleg hierover is te vinden in de omvattelijke brochure ‘Welkom in het Vlaams Parlement’ dat kan gedownload worden van www.vlaamsparlement.be.
In het voorwoord schrijft Jan Peumans: “Het Vlaams Parlement heeft de ambitie het hart van de Vlaamse democratie te zijn. Met ruim een miljoen bezoekers op twintig jaar tijd is het een permanente aantrekkingspool geworden voor mensen die geïnteresseerd zijn in het Vlaamse politieke bedrijf.”
Een bezoek aan het Vlaams Parlement houdt natuurlijk ook een rondleiding in in de gebouwen, waar intussen een impressionante kunstverzameling is opgebouwd.
 
Het Vlaams Parlement is gelegen midden in het politieke centrum van Brussel. Het ligt inderdaad ingesloten in de vierhoek die gevormd wordt door de Wetstraat, de Koningsstraat, de Congresstraat, en de parallel lopende Regentlaan en Kunstlaan. Het complex bestaat in feite uit 2 gebouwen: het Parlementsgebouw zelf, en het Huis van de Vlaamse Volksvertegenwoordigers. Een tunnel verbindt beide gebouwen met elkaar.
Het Parlementsgebouw heeft een lange geschiedenis achter de rug: het werd opgetrokken in 1905 in opdracht van het  bestuur van De Post en van het Zeewezen.
Tot 1987 heeft het dienstgedaan als hoofdgebouw voor De Post. In dat jaar werd het door de Vlaamse Raad aangekocht en door de architecten Willy Verstraete uit Gent en Jozef Fuyen uit Antwerpen verbouwd. Het Vlaams Parlement vergaderde er voor de eerste keer in een eigen halfrond op 16 maart 1996 en heeft er sindsdien zijn zetel gevestigd.
 
De plenaire vergaderruimte, of de fameuze Koepelzaal zoals iedereen ze kent, bevindt zich op de plaats van de vroegere binnentuin. De buitenwanden van het vroegere binnenplein waarin deze zaal is geconstrueerd zijn hier nog duidelijk zichtbaar, alsook in de De Schelp, de indrukwekende multifunctionele ruimte gelegen onder de Koepelzaal. Verder in het gebouw bevinden zich tien commissiezalen, een leeszaal (de Anna Bijnszaal), een aantal kantoorruimtes voor de voorzitter en de parlementaire administratie, een pauzekamer (het Koffiehuis), ontvangstruimten, een perszaal en werkruimtes voor de pers.
 
De commissiezalen en ontvangstruimtes kregen namen van Vlaamse schilders. Zo zijn er de Constant Permekezaal, de Valerius De Saedeleerzaal, de Hans Memlingzaal, de Quinten Metsijszaal, de Frans Masereelzaal, de Rik Wouterszaal, de Jeroen Boschzaal, de James Ensorzaal, de Peter Paul Rubenszaal, de Pieter Bruegelzaal en de Jan Van Eyckzaal.
En dit zijn niet de enige elementen die getuigen van onze rijke Vlaamse kunstgeschiedenis. Reeds in 1995 werd een speciale ‘Commissie Integratie Kunstwerken’ in het leven geroepen om het Vlaams Parlement te adviseren bij de selectie van een 20-tal hedendaagse kunstenaars uit Vlaanderen. Elkeen kreeg de mogelijkheid om in het nieuwe Vlaams Parlementsgebouw een kunstwerk te creëren voor een ruimte naar keuze. Wie het Vlaams Parlement vandaag bezoekt kan dan ook niet ontkomen aan de talrijke werken van hedendaagse Vlaamse kunst. De kunstcollectie wordt permanent aangevuld. Ronkende namen zoals Panamarenko en Jan Fabre ontbreken niet op het appel.
 
Bijzonder is het werk ‘Vlaanderen in de wereld’ van Hugo Duchateau; het barst van de symboliek. Het hangt boven de grote ronde tafel in de zaal waar de bestuursvergaderingen van het Vlaams Parlement plaatshebben. Het is een grote cirkelvormige sculptuur met dezelfde doormeter dan de tafel. Ze  bestaat uit een grote en een kleine hoorn met aan beide uiteinden twee grote monden: de kleine hoorn stelt Vlaanderen voor, de grote hoorn 
de wereld die ons omringt. Door de muziekinstrumenten naar elkaar te richten creëert hij een pleidooi voor communicatie tussen onze regio en de rest van de wereld.
De boodschap is dan ook duidelijk: Vlaanderen moet zichzelf niet te klein of te onbeduidend achten. Alle kunstwerken worden onder de loep genomen op www.vlaamsparlement.be.  
 
Na een korte stop in de Commissie voor Cultuur, Jeugd, Sport en Media (om even de sfeer op te snuiven...) keren we terug naar het kantoor van de voorzitter voor het afscheid.  
 
Om af te sluiten wordt er nog gevraagd wat de plannen zijn van Jan Peumans als hij in mei volgend jaar zijn pensioen zal nemen. “Nee, geen tijd om te rusten...”. Hij zal werken aan een doctoraat bij Prof. Bruno De Wever die hem zal begeleiden bij zijn thesis die zal handelen over de Vlaamse Beweging en alles wat daarmee te maken heeft in de provincie Limburg. Hij rekent dat hij er over vijf jaar mee zal klaar zijn. “En dan zien we wel weer.” voegt hij er nog aan toe.
 
Normaal duurt een bezoek aan het Vlaams Parlement anderhalf uur, maar pas om kwart over vier zijn we klaar, een klein uurtje meer dan gepland. De Limburgse gastvrijheid heeft ons ietjes langer dan voorzien ter plekke gehouden...
 
Jan Roebben
Marnixring Land van Playsantië