Hulde aan het graf van Lodewijk de Baecker.

Afbeelding: 

Noordpene, 23 april 2016 - Hulde aan het graf van Lodewijk de Baecker.

 

Twee jaar geleden, n.a.v. de 200ste verjaardag van zijn geboorte, schreef Wido Bourel, lid van Marnixring Land van Playsantië, een boekje over Lodewijk de Baecker. De titel: De Saga van Lodewijk,  voorvechter van de Nederlandse Gedachte in Frankrijk. Het was voor hem de gelegenheid om het graf te gaan opzoeken in Noordpene. En dat viel tegen : Wido ontdekte een vuil, vervallen graf. Anoniem ook : zelfs de naam van Lodewijk was onleesbaar geworden.

 

Het idee ontstond om het graf van Lodewijk de Baecker te laten restaureren. De raad van bestuur van de Marnixring sprong op de kar en zo komt het dat op 23 april 2016 het graf voorzien werd van een nieuwe gedenkplaat met een nieuwe tekst.

U kunt getuige zijn van deze plechtigheid hier en hier.


Wie was Lodewijk de Baecker ?   

Officieel  was hij, volgens  een Franse biografie verschenen in 1860 magistraat, germanist, archeoloog, officier van de academie, inspecteur van het beschermd historisch patrimonium van het Noorderdepartement, correspondent van het ministerie van binnenlandse zaken en van onderwijs, lid van verschillende geleerde genootschappen in Frankrijk en elders.                      

Voor ons Vlamingen blijft hij vooral de onvolprezen auteur van meer dan vijftig boeken. Boeken over Vlaanderen, over de heidense tijden, en ook over de grote Germaanse epossen als de Niebelungen, Gudrun en het Roelandlied. Een mijlpaal in de Vlaamse heropleving is zijn boek Les Flamands de France. Deze publicatie leidde tot de oprichting in 1853 van het Comité Flamand de France, toen nog een echt Vlaams Comité  waarvan Lodewijk medeoprichter en ondervoorzitter werd. Maar de Baecker was een Vlaming uit één stuk en verliet snel  het CFF omwille van gebrek aan radicalisme. Lodewijk de Baecker ijverde zijn leven lang - dan maar op zijn eentje - ten gunste van het onderwijs van de Nederlandse taal en cultuur. (tekst: Wido Bourel)